نگهبانانی از دیرباز ۲

فیلم «نگهبانانی از دیرباز ۲» (The Old Guard 2 – ۲۰۲۵) دنباله‌ای ضعیف برای داستان جاودانگی؛ وقتی اسطوره‌ها خسته بازمی‌گردند

«The Old Guard 2» محصول ۲۰۲۵، به کارگردانی ویکتوریا ماهونی، دومین قسمت از فرنچایز اکشن-فانتزی نتفلیکس است که پس از موفقیت قسمت اول در سال ۲۰۲۰ ساخته شد. با حضور ستارگانی چون چارلیز ترون، کی‌کی لین، اوما تورمن و هنری گلدینگ، فیلم وعده‌ای برای بازگشت باشکوه جاودانه‌ها می‌دهد اما متأسفانه بیش از آن‌که داستانی جدید روایت کند، درگیر تکرار، گسترش سطحی و جلوه‌های تصویری ضعیف می‌شود. داستان این قسمت چند ماه پس از وقایع قسمت اول آغاز می‌شود. اندی (با بازی چارلیز ترون) دیگر آن قهرمان خستگی‌ناپذیر نیست، چراکه قدرت جاودانگی‌اش را از دست داده. در عین حال، Quynh که پس از قرن‌ها از زندان دریا آزاد شده، با ذهنی پر از خشم و انتقام به صحنه بازمی‌گردد. تهدید جدیدی به نام Discord نیز ظاهر شده که نیروهای ناشناخته‌ای در پی کنترل نسل جاودانه‌ها دارد. اما مشکل اصلی اینجاست: فیلم نمی‌تواند بین داستان اصلی، خرده‌روایت‌ها و ساخت دنیای جدیدش تعادل برقرار کند. نتیجه، روایتی پراکنده و سردرگم است که مخاطب را بیشتر گیج می‌کند تا هیجان‌زده.

چارلیز ترون در نقش اندی

ترون همچنان نقطه قوت اصلی فیلم است. حضور کاریزماتیک و بازی درونی او در نمایش خستگی روحی و فیزیکی یک شخصیت که جاودانگی‌اش را از دست داده، تحسین‌برانگیز است. اما فیلمنامه فرصت چندانی برای تعمیق این پیچیدگی به او نمی‌دهد.

بازگشت Quynh

شخصیت Quynh با اینکه پتانسیل روایی بالایی داشت – زنی شکنجه‌دیده در قرن‌ها اسارت – اما در فیلمنامه به درستی پردازش نمی‌شود. ارتباطش با اندی سطحی باقی می‌ماند و رابطه‌ای که می‌توانست نماد دوگانگی عشق و خیانت باشد، به گفت‌وگوهای نصفه‌نیمه تقلیل می‌یابد. کاراکترهایی چون Nile، Booker، Joe و Nicky نیز بیشتر در حاشیه‌اند. درحالی‌که رابطه عاشقانه جو و نیکی در قسمت اول نقطه درخشانی بود، این بار فقط در حد چند نگاه و دیالوگ کوتاه باقی مانده. Copley نیز برخلاف نقش کلیدی‌اش در قسمت قبلی، این بار تبدیل به مهره‌ای کم‌رنگ می‌شود.

جنبه‌های فنی

کارگردانی

ویکتوریا ماهونی با وجود تلاش برای ایجاد یک نگاه زنانه و روان‌شناسانه به دنیای قهرمانان جاودان، نتوانسته تعادل مناسبی بین اکشن، درام و فانتزی برقرار کند. زاویه‌های دوربین بیش از حد بسته و تدوین صحنه‌ها گاهی باعث سردرگمی فضایی می‌شود.

موسیقی

موسیقی فیلم برخلاف قسمت اول که انتخاب‌های به‌موقع و روح‌دار داشت، این بار خنثی و فراموش‌شدنی است. قطعات تنها در پس‌زمینه حضور دارند و تأثیر خاصی بر ریتم یا احساسات بیننده نمی‌گذارند.

طراحی صحنه و جلوه‌های ویژه

با توجه به بودجه بالا و حضور نتفلیکس به عنوان تهیه‌کننده، انتظار بیشتری از طراحی صحنه می‌رفت. اما بسیاری از لوکیشن‌ها خام، بدون جزئیات و ساده‌سازی شده‌اند. جلوه‌های ویژه نیز خصوصاً در مبارزات و حرکات جاودانه‌ها مصنوعی و کم‌کیفیت به نظر می‌رسد.

مقایسه با قسمت اول

قسمت اول «نگهبانان دیرباز» یک اکشن هوشمندانه، با داستانی نوآورانه و شخصیت‌هایی به‌یادماندنی بود. این فیلم به کمک تم جاودانگی، اخلاق، وظیفه و انسان‌دوستی، توانست چیزی فراتر از یک فیلم اکشن ساده باشد. اما قسمت دوم، علی‌رغم داشتن پتانسیل، در ارائه موضوعات اخلاقی و احساسی شکست می‌خورد و بیشتر درگیر نمایش ظاهری و روایت بی‌هدف می‌شود.

The Old Guard 2 با وجود حضور ستارگان برجسته و پتانسیل بالای داستانی، نمی‌تواند به‌عنوان دنباله‌ای موفق عمل کند. اگرچه فیلم در ابتدا امیدهایی را در دل مخاطب زنده می‌کند، اما روایت ناهمگون، شخصیت‌های کم‌عمق و اکشن‌های ضعیف باعث می‌شوند که بیننده از نیمه راه دیگر انگیزه‌ای برای ادامه نداشته باشد. این دنباله، بیشتر شبیه به پل عبوری برای قسمت سوم است تا یک اثر مستقل با ساختاری کامل و سرگرم‌کننده.