توییت ها

انیمیشن The Twits 2025 — وقتی زشتی درون از چهره بیرون می‌ریزد

سال ۲۰۲۵ برای دوست‌داران انیمیشن، سالی پر از آثار اقتباسی است؛ اما میان همه‌ی آن‌ها، The Twits جایگاه ویژه‌ای دارد. اثری که نه پر از اکشن‌های پرزرق‌وبرق است و نه از ستاره‌های پرهزینه بهره می‌برد؛ بلکه بر طنز تلخ و اخلاق‌گرایی کودکانه تکیه دارد.کارگردان فیلم، فیلیپا کری، با حفظ روح کتاب اصلی رولد دال، اثری ساخته که در ظاهر پر از خنده و رنگ است، اما در عمق خود، حرف‌های جدی درباره‌ی رفتار انسان‌ها، غرور، زشتی درونی و دگرگونی اخلاقی دارد.

زوجی که دنیا را وارونه می‌بینند

در مرکز داستان، زوجی عجیب و بداخلاق به نام‌های آقای و خانم توییت قرار دارند. آن‌ها دو انسان عبوس، کینه‌توز و ناپاک‌اند که هر چیزی را که می‌بینند، با بدبینی و نفرت قضاوت می‌کنند. خانه‌ی آن‌ها پر از دام، آشفتگی و حیله است. همان‌قدر که ذهنشان پر از خودخواهی. اما اتفاقی غیرمنتظره رخ می‌دهد که زندگی این زوج و دنیای اطرافشان را زیرورو می‌کند. از این لحظه، داستان وارد سفری استعاری می‌شود؛ سفری درباره‌ی شناخت خویشتن، بخشش، و تلاش برای دیدن زیبایی‌ها در دیگران. فیلم هرگز پیامش را مستقیم نمی‌گوید؛ بلکه در قالب طنز تصویری و موقعیت‌های کمدی آن را منتقل می‌کند، تا مخاطب کودک با خنده، و بزرگسال با تأمل از سالن بیرون بیاید.

شخصیت‌ها و صداپیشگان: از زشتی تا زیبایی در صدا

در نسخه‌ی ۲۰۲۵، اولیویا کولمن و رالف فاینز صداپیشگی دو نقش اصلی را بر عهده دارند؛ انتخابی هوشمندانه، زیرا هر دو بازیگر توانایی انتقال احساسات پیچیده را تنها از طریق تُن صدا دارند. کولمن با صدای تیز و شوخ‌طبعانه‌اش، خشم و بدجنسی خانم توییت را به نوعی طنزآمیز و دوست‌داشتنی تبدیل می‌کند، در حالی که فاینز با لحن خشن و بی‌حوصله، شخصیت آقای توییت را از یک «آدم بد کارتونی» به انسانی آسیب‌دیده و طنزآلود تبدیل کرده است. شخصیت‌های جانبی — از پرندگان باهوش گرفته تا حیوانات بازیگوش — با طراحی چهره‌های بامزه و صداهای متفاوت، روح زندگی را به داستان تزریق می‌کنند و یادآور دنیای سورئال رولد دال هستند.

طراحی بصری و سبک هنری: شکوه زشتی

از لحاظ بصری، انیمیشن The Twits یکی از خلاقانه‌ترین آثار نتفلیکس در سال‌های اخیر است. طراحان با الهام از نقاشی‌های کوئنتین بلیک (تصویرگر اصلی آثار دال)، فضایی خلق کرده‌اند که میان زشتی و زیبایی در نوسان است. خانه‌ی توییت‌ها پر از خطوط کج‌ومعوج، رنگ‌های تیره و اشیای عجیب است؛ اما در عین حال، این ناهماهنگی به شکلی طنزآمیز جذاب به نظر می‌رسد. تضاد بصری میان دنیای توییت‌ها و محیط‌های شاد اطرافشان، به‌خوبی نمادگرای داستان را تقویت می‌کند. در برخی صحنه‌ها، نور و سایه به شکلی طراحی شده‌اند که چهره‌ی توییت‌ها شبیه نقاب می‌شود — تأکیدی ظریف بر تم اصلی فیلم: «هرچه درونت زشت‌تر باشد، بیرونت هم تغییر می‌کند.» موسیقی فیلم ساخته‌ی دنی الفمن است، آهنگسازی که در خلق دنیای تیم برتون و انیمیشن‌های فانتزی استاد است. تم‌های او برای The Twits نیز پر از شوخ‌طبعی تیره و ریتم‌های غیرمنتظره است. در صحنه‌های طنز، موسیقی شبیه مارش سیرک به گوش می‌رسد و در لحظات احساسی، تبدیل به نوایی لطیف و کودکانه می‌شود. افکت‌های صوتی نیز نقش بزرگی در جذابیت فیلم دارند — از صدای پرنده‌ها تا صدای افتادن ظرف‌ها — همه‌چیز هماهنگ با ریتم کمیک روایت طراحی شده است.

فیلمنامه و پیام اخلاقی

نویسندگان فیلم به‌جای بازسازی خط‌به‌خط داستان اصلی، آن را برای نسل امروز بازآفرینی کرده‌اند. در نسخه‌ی جدید، موضوع زیبایی درونی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و احترام به طبیعت بیشتر پررنگ است. فیلم در عین حال که به کودکان می‌آموزد زشتی درون، چهره را تغییر می‌دهد، پیامی انسانی برای بزرگسالان دارد: گاهی باید بخندیم تا بتوانیم خودخواهی‌ها و اشتباهاتمان را ببینیم. یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد The Twits، زبان طنز آن است؛ طنزی خشک، هوشمند و کمی تند که برخلاف آثار آمریکایی، از شوخی‌های سطحی دوری می‌کند. بسیاری از صحنه‌ها، بزرگسالان را بیشتر از کودکان می‌خنداند، زیرا لایه‌ای از انتقاد اجتماعی در خود دارند — از مصرف‌گرایی گرفته تا قضاوت ظاهری. همین ترکیب طنز کودکانه و کنایه‌ی بزرگسالانه، باعث می‌شود فیلم برای همه‌ی سنین جذاب باشد.

کارگردانی و روایت تصویری

فیلیپا کری با بهره‌گیری از تجربه‌اش در آثار فانتزی و تئاتر، توانسته ریتمی متعادل میان خنده و احساس ایجاد کند. او از هر صحنه به عنوان فرصتی برای بیان مفهوم اخلاقی استفاده کرده، بی‌آنکه لحظه‌ای مخاطب را موعظه کند. فیلم به‌طور مداوم با قوانین بصری بازی می‌کند: زاویه‌ی دوربین‌ها گاهی وارونه می‌شود، پرسپکتیوها تغییر می‌کنند و تماشاگر حس می‌کند در ذهن توییت‌ها قدم می‌زند — دنیایی کج و رنگارنگ، پر از غرور و طنز. در ظاهر، The Twits داستانی کودکانه است، اما در لایه‌ی زیرین، بازتابی از رفتار انسان‌ها در دنیای امروز است. فیلم نشان می‌دهد که چطور خشم، حسادت و خودبرتربینی می‌تواند به تدریج چهره‌ی ما را تغییر دهد و ما را به همان چیزی تبدیل کند که از آن نفرت داریم. همچنین مفهوم تغییر و رستگاری نیز نقش کلیدی دارد: آیا می‌توان حتی پس از سال‌ها زشتی، دوباره زیبا شد؟ فیلم پاسخش را با مهربانی و خنده می‌دهد.

The Twits 2025 فقط یک انیمیشن کودکانه نیست؛ اثری است که با طنز، موسیقی و طراحی خاص خود، مفهومی انسانی را یادآوری می‌کند: زیبایی واقعی از درون آغاز می‌شود. این انیمیشن، هم برای تماشای خانوادگی مناسب است و هم برای علاقه‌مندان به ادبیات کلاسیک بریتانیا. با پایان فیلم، شاید هرکس اندکی به درون خود نگاه کند تا مطمئن شود «توییت» درونش خواب نیست.