فیلم دیرشکوفه‌ها (Late Bloomers 2023) یک درام کمدی و شخصیت‌محور آمریکایی به کارگردانی لیزا استین (Lisa Steen) است که با نگاهی صمیمی و گاهی طنزآمیز، سراغ موضوعی آشنا اما کمتر جدی گرفته‌شده می‌رود: ترس از بزرگ شدن و پیدا کردن مسیر واقعی زندگی. این فیلم با بازی کارن گیلان (Karen Gillan)، مارگارت سوفی استین (Margaret Sophie Stein) و جرمین فاولر (Jermaine Fowler)، داستان زنی ۲۸ ساله را روایت می‌کند که هنوز نتوانسته جایگاه خود را در زندگی پیدا کند و اتفاقی عجیب او را وارد رابطه‌ای غیرمنتظره با زنی سالخورده می‌کند. فیلم نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره SXSW در مارس ۲۰۲۳ تجربه کرد و اکران عمومی آن در سال ۲۰۲۴ انجام شد.

داستان فیلم Late Bloomers درباره چیست؟

داستان دیرشکوفه‌ها حول شخصیت لوئیز می‌چرخد؛ زن جوانی ۲۸ ساله که در بروکلین زندگی می‌کند، اما هنوز مسیر مشخصی برای آینده خود ندارد. او به موسیقی علاقه دارد، ولی حتی در این زمینه نیز نمی‌تواند تصمیم روشنی برای زندگی حرفه‌ای خود بگیرد. از طرفی، رابطه عاطفی‌اش نیز به پایان رسیده و احساس سردرگمی او بیشتر از گذشته شده است. در یکی از شب‌ها، یک اتفاق احمقانه و غیرمنتظره باعث می‌شود لوئیز از ناحیه لگن آسیب ببیند و برای مدتی درگیر روند درمان و فیزیوتراپی شود. همین اتفاق ظاهراً ساده، مسیر زندگی او را تغییر می‌دهد؛ زیرا در دوران درمان با آنتونینا، زنی سالخورده و مهاجر لهستانی آشنا می‌شود که انگلیسی صحبت نمی‌کند و شخصیت بسیار تندخو و مستقلی دارد. لوئیز در نهایت به‌عنوان مراقب آنتونینا مشغول به کار می‌شود؛ رابطه‌ای که در ابتدا برای هیچ‌کدام خوشایند نیست. اما به‌تدریج میان این دو زن، نوعی دوستی غیرمنتظره شکل می‌گیرد و هرکدام از دیگری چیزهایی درباره زندگی، تنهایی، پیری و معنای واقعی بزرگ شدن یاد می‌گیرد.

فیلمی درباره بحران بزرگسالی

یکی از جذاب‌ترین جنبه‌های Late Bloomers 2023 این است که فیلم مفهوم «دیر شکوفا شدن» را فقط درباره موفقیت شغلی یا رسیدن به اهداف زندگی مطرح نمی‌کند. لوئیز در ظاهر یک زن جوان و آزاد است، اما در واقع نمی‌داند از زندگی چه می‌خواهد. او در سنی قرار دارد که بسیاری از اطرافیانش وارد مرحله‌های جدید زندگی شده‌اند؛ شغل ثابت دارند، ازدواج کرده‌اند یا برای آینده برنامه مشخصی دارند. در مقابل، لوئیز همچنان احساس می‌کند در نقطه‌ای ثابت مانده است. فیلم از این موقعیت برای طرح یک سؤال مهم استفاده می‌کند: آیا واقعاً برای پیدا کردن مسیر زندگی دیر شده است؟ پاسخ فیلم نسبتاً ساده اما تأثیرگذار است؛ هیچ زمان مشخصی برای بالغ شدن، موفق شدن یا پیدا کردن خود واقعی وجود ندارد.

رابطه لوئیز و آنتونینا؛ قلب فیلم

مهم‌ترین بخش فیلم دیرشکوفه‌ها بدون شک رابطه میان لوئیز و آنتونینا است. این دو شخصیت در ابتدا تقریباً هیچ نقطه مشترکی ندارند. لوئیز جوان، بی‌هدف و تا حدی بی‌مسئولیت است، در حالی که آنتونینا زنی سالخورده، سرسخت و کم‌حرف است که تجربه‌های بسیار بیشتری از زندگی دارد. مشکل زبان نیز فاصله میان آن‌ها را بیشتر می‌کند. آنتونینا انگلیسی صحبت نمی‌کند و همین مسئله موقعیت‌های طنز مختلفی ایجاد می‌کند. اما نکته جالب اینجاست که فیلم به‌تدریج نشان می‌دهد برای ایجاد ارتباط میان دو انسان، همیشه به زبان مشترک نیاز نیست. این رابطه به‌مرور از یک همکاری اجباری به دوستی تبدیل می‌شود و هر دو شخصیت متوجه می‌شوند که شباهت‌های بیشتری از آنچه تصور می‌کردند دارند.

بازی کارن گیلان؛ شخصیتی دور از قهرمانان همیشگی

کارن گیلان که بسیاری از مخاطبان او را با نقش‌هایش در دنیای مارول و مجموعه Jumanji می‌شناسند، در Late Bloomers تصویری بسیار متفاوت از توانایی‌های بازیگری خود ارائه می‌دهد. شخصیت لوئیز قرار نیست یک قهرمان کامل و دوست‌داشتنی از همان ابتدا باشد. او اشتباه می‌کند، تصمیم‌های بد می‌گیرد و گاهی رفتارهایی دارد که ممکن است برای مخاطب آزاردهنده باشد. همین نقص‌ها باعث می‌شوند شخصیت او واقعی‌تر به نظر برسد. لوئیز نماینده نسلی است که میان انتظارات جامعه و خواسته‌های شخصی خود گرفتار شده و هنوز نمی‌داند قرار است چه کسی باشد. گیلان توانسته این سردرگمی را بدون تبدیل کردن شخصیت به یک کاریکاتور به نمایش بگذارد.

مارگارت سوفی استین؛ مکملی قدرتمند برای گیلان

در کنار کارن گیلان، مارگارت سوفی استین در نقش آنتونینا یکی از مهم‌ترین نقاط قوت فیلم است. شخصیت آنتونینا در ابتدا ممکن است فقط یک پیرزن بداخلاق به نظر برسد، اما فیلم به‌تدریج لایه‌های بیشتری از گذشته و شخصیت او را آشکار می‌کند. تفاوت میان انرژی جوانانه لوئیز و شخصیت خشن و باتجربه آنتونینا، بخش مهمی از طنز فیلم را شکل می‌دهد. در عین حال، همین تضاد به داستان اجازه می‌دهد درباره دو مرحله متفاوت زندگی صحبت کند. منتقدان نیز در مجموع به بازی این دو بازیگر توجه مثبتی داشته‌اند؛ راتن تومیتوز در حال حاضر امتیاز ۸۲ درصد را برای نقدهای منتقدان ثبت کرده است، هرچند برخی نقدها معتقدند فیلم به اندازه ظرفیت رابطه مرکزی خود پیش نمی‌رود.

کارگردانی لیزا استین

Late Bloomers نخستین تجربه کارگردانی بلند لیزا استین محسوب می‌شود و یکی از ویژگی‌های مثبت آن، فضای صمیمی و نسبتاً ساده فیلم است. کارگردان تلاش نکرده داستانی کوچک را با جلوه‌های سینمایی غیرضروری بزرگ جلوه دهد. تمرکز بیشتر روی شخصیت‌ها و روابط انسانی است و بخش زیادی از جذابیت فیلم از گفت‌وگوها و تعامل میان لوئیز و آنتونینا به دست می‌آید. این رویکرد با فضای مستقل فیلم نیز هماهنگ است. فیلمنامه را آنا گرینفیلد نوشته و داستان از تجربه‌های شخصی او الهام گرفته است؛ نکته‌ای که تا حدی توضیح می‌دهد چرا بحران‌های شخصیتی لوئیز و نگاه فیلم به بزرگسالی، حال‌وهوایی شخصی و نسبتاً صادقانه دارد.

طنز در کنار درام

یکی از ویژگی‌های جالب فیلم، ترکیب کمدی و درام است. فیلم درباره موضوعاتی مانند تنهایی، پیری، شکست عاطفی، سردرگمی شغلی و ترس از آینده صحبت می‌کند، اما نمی‌خواهد فضای آن کاملاً تلخ و سنگین باشد. بخش زیادی از طنز از تفاوت نسل‌ها و سوءتفاهم‌های میان لوئیز و آنتونینا شکل می‌گیرد. البته برخی منتقدان معتقد بوده‌اند که همه شوخی‌ها به یک اندازه موفق نیستند و فیلم در بعضی لحظات میان کمدی و درام تعادل کاملی پیدا نمی‌کند. با این حال، همین ترکیب باعث شده Late Bloomers بیشتر از یک درام صرف درباره بحران هویت باشد و لحظات سبک و سرگرم‌کننده نیز در آن وجود داشته باشد.

آیا فیلم Late Bloomers ارزش تماشا دارد؟

اگر به فیلم‌های کمدی درام، داستان‌های شخصیت‌محور و آثار مستقل درباره رشد فردی علاقه دارید، Late Bloomers می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. فیلم به‌جای دنبال کردن یک داستان بزرگ و پرحادثه، روی تغییر تدریجی یک شخصیت تمرکز می‌کند. البته ریتم فیلم نسبتاً آرام است و کسانی که به دنبال یک کمدی پرانرژی یا داستانی با اتفاقات فراوان هستند، ممکن است با آن ارتباط چندانی برقرار نکنند. فیلم بیشتر برای مخاطبی ساخته شده که از تماشای روابط انسانی و تحول تدریجی شخصیت‌ها لذت می‌برد. مدت زمان فیلم نیز حدود ۸۹ دقیقه است و همین زمان کوتاه باعث شده داستان بیش از حد کش پیدا نکند.

در مجموع، فیلم Late Bloomers 2023 یک کمدی درام مستقل و صمیمی است که موضوعی ساده اما قابل لمس را بررسی می‌کند: اینکه برای پیدا کردن مسیر زندگی هیچ‌کس واقعاً دیر نکرده است. رابطه غیرمنتظره میان لوئیز و آنتونینا قلب فیلم است و بازی کارن گیلان و مارگارت سوفی استین باعث شده این رابطه باورپذیر و انسانی از آب دربیاید. کارگردانی لیزا استین نیز با تمرکز بر شخصیت‌ها و دوری از اغراق، با فضای داستان هماهنگ است. البته فیلم بی‌نقص نیست. بعضی از شوخی‌ها تأثیر لازم را ندارند و در بخش‌هایی، داستان نمی‌تواند تمام ظرفیت رابطه دو شخصیت اصلی را به‌خوبی استفاده کند. با این حال، فضای گرم، بازی‌های قابل توجه و پیام انسانی فیلم باعث می‌شود دیرشکوفه‌ها تجربه‌ای ارزشمند برای علاقه‌مندان به درام‌های کمدی و داستان‌های مربوط به رشد شخصی باشد. در نهایت، Late Bloomers یادآوری می‌کند که بزرگ شدن الزاماً به معنای داشتن پاسخ برای تمام پرسش‌های زندگی نیست. گاهی انسان باید اول اشتباه کند، زمین بخورد و حتی مدتی مسیرش را گم کند تا بفهمد واقعاً چه چیزی می‌خواهد. شاید به همین دلیل عنوان «دیرشکوفه‌ها» بهترین توصیف برای داستان لوئیز باشد؛ کسی که هنوز در حال یاد گرفتن زندگی است و تازه دارد راه خودش را پیدا می‌کند.