فیلم Oculus 2013 — وقتی آینه، حافظه را تحریف می‌کند
فیلم ترسناک روان‌شناختی Oculus (2013) داستان خواهر و برادری را روایت می‌کند که می‌خواهند اسرار یک آینه نفرین‌شده را کشف کنند؛ آینه‌ای که خاطرات، واقعیت و زمان را به بازی می‌گیرد. مایک فلنگن، کارگردانی که بعدها با سریال‌های ترسناک موفقی چون The Haunting of Hill House و Midnight Mass شناخته شد، نخستین بار با فیلم Oculus توانایی منحصربه‌فرد خود را در ساخت آثار ترسناک روان‌شناختی نشان داد. این فیلم محصول ۲۰۱۳ آمریکا است و با ترکیب زمان حال و گذشته، مخاطب را وارد کابوسی پیچیده و تحریف‌شده می‌کند که در آن هیچ‌چیز آن‌طور که به نظر می‌رسد نیست.
تیم راسل، پس از سال‌ها بستری بودن در یک مرکز روان‌درمانی، آزاد می‌شود. او متهم به قتل پدر و مادرش بود، اما باور دارد اتفاقات آن شب به دلیل تاثیرات یک آینه قدیمی و شیطانی رخ داده است. خواهرش کایلی، که اکنون زنی بالغ و باهوش است، در طول این سال‌ها تحقیق کرده و قصد دارد با کمک برادرش، آینه را از بین ببرد و حقیقت را آشکار کند. اما وقتی آن‌ها آینه را به خانه کودکی‌شان بازمی‌گردانند، واقعیت، گذشته، حال و توهم در هم می‌آمیزد. مخاطب با هر لحظه از فیلم، دچار تردید می‌شود که چه چیزی واقعاً در حال وقوع است و چه چیزی فریب آینه است.
بازیگران و نقش‌آفرینی
کارن گیلان (در نقش کایلی): شخصیتی قوی، باهوش و مصمم. اجرای او پر از خشم فروخورده و اضطراب است و به زیبایی بار فیلم را به دوش می‌کشد.
برنتون توایتز (در نقش تیم): او نماینده‌ی شک و ترس است. بازی‌اش به‌خوبی تغییرات درونی شخصیتی را که نمی‌داند به حافظه‌اش اعتماد کند یا نه، نمایش می‌دهد.
کیتی سکاف و روری کوچران (در نقش والدین) نیز در نقش‌هایی تأثیرگذار ظاهر می‌شوند که مرز بین قربانی و مهاجم را تار می‌کنند.
جمع‌بندی نهایی
فیلم Oculus تجربه‌ای متفاوت و عمیق در ژانر ترسناک است. اگر به آثار روان‌شناختی علاقه دارید و ترجیح می‌دهید به جای ترس‌های ناگهانی، با ترسی ماندگار و تفکربرانگیز مواجه شوید، این فیلم برایتان ساخته شده. این اثر یک نمونه عالی از ترس مدرن است که از کلیشه‌های رایج فاصله می‌گیرد.
