فیلم Parallel Tales 2026 با عنوان اصلی Histoires parallèles تازهترین ساخته اصغر فرهادی، فیلمساز شناختهشده ایرانی، است؛ اثری فرانسویزبان که در ژانر درام، معمایی و تریلر روانشناختی قرار میگیرد. فیلم در سال ۲۰۲۶ در بخش مسابقه جشنواره فیلم کن حضور داشت و با حضور بازیگرانی مانند ایزابل هوپر، ویرژینی افیرا، ونسان کسل و پیر نینی توجه زیادی را به خود جلب کرد. داستان فیلم در پاریس اتفاق میافتد و برخلاف بسیاری از آثار فرهادی که از دل یک بحران خانوادگی آغاز میشوند، این بار رابطه میان مشاهده، تخیل و واقعیت را به مرکز روایت تبدیل میکند.
داستان فیلم Parallel Tales
داستان فیلم داستانهای موازی درباره سیلوی، نویسندهای منزوی است که برای نوشتن رمان جدید خود با مشکل کمبود ایده مواجه شده است. او که به دنبال سوژهای تازه برای داستانش میگردد، شروع به زیر نظر گرفتن همسایههای خود در ساختمانی روبهرو میکند. سیلوی از فاصله دور زندگی آنها را تماشا میکند و به تدریج شروع به ساختن روایتی ذهنی درباره افرادی میکند که عملاً هیچ شناخت واقعی از آنها ندارد. اما ورود آدم، جوانی که سیلوی برای کمک در کارهای روزمره استخدام میکند، شرایط را تغییر میدهد. حضور او باعث میشود مرز میان زندگی شخصی سیلوی، داستانی که در ذهن خود ساخته و واقعیتی که در اطرافش جریان دارد، به تدریج محو شود. طبق خلاصه رسمی جشنواره کن، داستانی که سیلوی در ذهن خود ساخته، در ادامه از واقعیت شخصیتها فراتر میرود و پیامدهای غیرمنتظرهای برای همه آنها ایجاد میکند. همین ایده، هسته اصلی فیلم را شکل میدهد: اگر کسی تنها بخشی از زندگی دیگران را ببیند، تا چه اندازه میتواند درباره واقعیت آنها قضاوت کند؟
اصغر فرهادی و بازگشت به یک داستان انسانی
فرهادی در آثار خود معمولاً به سراغ موقعیتهایی میرود که در آن شخصیتها با اطلاعات ناقص تصمیم میگیرند و همین تصمیمها زنجیرهای از پیامدهای اخلاقی و انسانی ایجاد میکند. Parallel Tales نیز از همین الگو استفاده میکند، اما این بار مسئله اصلی تنها یک سوءتفاهم خانوادگی نیست؛ بلکه خود مفهوم روایت کردن و داستان ساختن زیر سؤال میرود. سیلوی در جایگاه یک نویسنده، دائماً در حال تبدیل واقعیت به داستان است. او زندگی آدمهایی را مشاهده میکند و از رفتارهای محدود آنها، روایتی کامل در ذهن خود میسازد. مشکل زمانی آغاز میشود که این روایت ذهنی با واقعیت فاصله پیدا میکند. در واقع، فیلم میتواند به نوعی درباره خود سینما و ادبیات نیز باشد؛ درباره اینکه چگونه یک مشاهده ساده میتواند به داستانی تبدیل شود که الزاماً با حقیقت مطابقت ندارد.
بازی ایزابل هوپر
ایزابل هوپر در نقش سیلوی، شخصیت محوری فیلم را ایفا میکند. این شخصیت به دلیل انزوا و علاقه وسواسگونهاش به مشاهده دیگران، ظرفیت زیادی برای یک اجرای درونی و ظریف دارد. سیلوی شخصیتی نیست که تمام احساسات خود را به شکل مستقیم بیان کند. بخش زیادی از وضعیت روحی او از طریق نگاهها، رفتارها و واکنشهای کوچک منتقل میشود. همین مسئله باعث میشود بازی هوپر نقش مهمی در حفظ فضای مرموز فیلم داشته باشد. در کنار او، ویرژینی افیرا در نقشهای نیتا/آنا، ونسان کسل در نقشهای پیر/نیکولا و پیر نینی در نقشهای کریستف/تئو ظاهر میشوند. این دوگانگی در نام شخصیتها نیز با ایده کلی فیلم درباره هویت، برداشت ذهنی و واقعیت ارتباط پیدا میکند.
فضای پاریس و تفاوت آن با آثار قبلی فرهادی
یکی از نکات قابل توجه در فیلم Parallel Tales 2026، انتخاب پاریس به عنوان فضای اصلی داستان است. فرهادی پیش از این نیز در فیلم «گذشته» به فرانسه رفته بود، اما در این اثر، پاریس صرفاً پسزمینهای برای داستان نیست و فضای شهری آن با مفهوم مشاهده کردن و فاصله داشتن از زندگی دیگران ارتباط پیدا میکند. پنجرهها، آپارتمانها، خیابانها و فضاهای عمومی به نوعی امکان تماشای زندگی دیگران را فراهم میکنند. شخصیت اصلی دائماً بین جایگاه یک مشاهدهگر و نویسنده حرکت میکند و فیلم نیز مخاطب را در موقعیتی مشابه قرار میدهد. تماشاگر نیز مانند سیلوی اطلاعات کاملی درباره شخصیتها ندارد و مجبور است از جزئیات کوچک برای درک اتفاقات استفاده کند.
اقتباس و ارتباط با کیشلوفسکی
یکی از نکات مهم درباره Parallel Tales این است که فیلمنامه آن تنها از ایدههای شخصی فرهادی شکل نگرفته است. در منابع رسمی فیلم، نام کریشتوف کیشلوفسکی نیز به عنوان خالق داستان اولیه ذکر شده و فیلم به شکلی آزاد از قسمت ششم مجموعه «ده فرمان» یا Dekalog: Six الهام گرفته است. البته فرهادی داستان را به فضای معاصر پاریس منتقل کرده و شخصیتها و روابط تازهای به آن اضافه کرده است. بنابراین Parallel Tales را نباید یک بازسازی مستقیم دانست؛ بلکه بیشتر باید آن را برداشتی آزاد از یک ایده قبلی در نظر گرفت. این ارتباط برای علاقهمندان به سینمای کیشلوفسکی اهمیت ویژهای دارد، زیرا هر دو فیلمساز به موضوعاتی مانند نگاه کردن به زندگی دیگران، روابط انسانی، اخلاق و فاصله میان برداشت انسان و حقیقت علاقه نشان دادهاند.
آیا فیلم Parallel Tales ارزش تماشا دارد؟
Parallel Tales 2026 فیلمی نیست که صرفاً برای سرگرمی سریع ساخته شده باشد. اثر جدید اصغر فرهادی بیشتر روی روابط انسانی، برداشتهای اشتباه، مرز میان واقعیت و داستان و تأثیر نگاه یک فرد به زندگی دیگران تمرکز میکند. اگر به فیلمهای اصغر فرهادی، درامهای روانشناختی، فیلمهای معمایی و داستانهایی درباره روابط پیچیده انسانی علاقه دارید، داستانهای موازی میتواند اثر قابل توجهی برایتان باشد. فیلم به جای استفاده از یک معمای کلاسیک، مخاطب را وارد ذهن شخصیت اصلی میکند و نشان میدهد چگونه یک داستان خیالی میتواند به تدریج روی زندگی واقعی افراد تأثیر بگذارد.
در مجموع، فیلم Parallel Tales 2026 | داستانهای موازی ادامهای جالب برای مسیر سینمایی اصغر فرهادی در خارج از ایران محسوب میشود؛ اثری فرانسویزبان که با استفاده از یک ایده ساده، پرسشهایی درباره حقیقت، تخیل و قضاوت انسان مطرح میکند. حضور بازیگران مطرح فرانسوی و ارتباط فیلم با سینمای کیشلوفسکی نیز جذابیت آن را برای علاقهمندان سینمای هنری بیشتر کرده است.
