سریال Rivals 2024 (رقبا) یکی از متفاوتترین درامهای بریتانیایی سالهای اخیر است؛ مجموعهای که با ترکیب درام، کمدی سیاه، روابط عاشقانه، رقابت قدرت و فضای اجتماعی دهه ۱۹۸۰ داستانی پرزرقوبرق و جنجالی را روایت میکند. این سریال اقتباسی از رمان مشهور Rivals نوشته جیللی کوپر است و در هشت قسمت فصل نخست، مخاطب را به دنیای اشراف، سیاستمداران، سرمایهداران و مدیران قدرتمند صنعت تلویزیون در انگلستان میبرد. فصل اول سریال در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ منتشر شد. در مرکز داستان، رقابت شدید میان روپرت کمپبل-بلک با بازی الکس هاسل و لرد تونی بدینگهام با بازی دیوید تننت قرار دارد؛ دو مرد قدرتمند که برای نفوذ بیشتر در صنعت تلویزیون، اعتبار اجتماعی و البته زندگی شخصی یکدیگر وارد نبردی تمامعیار میشوند.
داستان سریال Rivals؛ جنگ قدرت در دنیای تلویزیون
داستان Rivals در سال ۱۹۸۶ و در منطقه کاتسوولدز انگلستان اتفاق میافتد؛ جایی که صنعت تلویزیون فقط یک کسبوکار نیست، بلکه به میدان رقابت سیاسی و اجتماعی تبدیل شده است. لرد تونی بدینگهام مدیر قدرتمند شبکه Corinium است و تلاش میکند کنترل خود بر یک امتیاز تلویزیونی منطقهای را حفظ کند. در طرف مقابل، روپرت کمپبل-بلک، سیاستمداری ثروتمند، سابقه قهرمانی ورزشی و شخصیتی بسیار کاریزماتیک دارد و به یکی از بزرگترین رقبای تونی تبدیل میشود. محور اصلی داستان، همین رقابت بر سر قدرت و نفوذ است؛ رقابتی که بهتدریج خانوادهها، دوستان، همکاران و روابط عاشقانه شخصیتها را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. ورود دکلن اوهارا، مجری مشهور تلویزیونی با بازی آیدان ترنر، نیز معادلات را پیچیدهتر میکند. تونی تلاش میکند با جذب او برنامهای موفق بسازد و مخاطبان بیشتری به دست آورد؛ اما دکلن خیلی زود متوجه میشود که پشت ظاهر جذاب صنعت تلویزیون، بازیهای قدرت بسیار خطرناکی جریان دارد.
روپرت کمپبل-بلک؛ شخصیتی که نمیتوان از او چشم برداشت
یکی از بزرگترین نقاط قوت سریال رقبا شخصیت روپرت کمپبل-بلک است. او ترکیبی از اعتمادبهنفس، جذابیت، ثروت، قدرت و بیپروایی است. روپرت از آن شخصیتهایی نیست که مخاطب بتواند بهراحتی او را قهرمان یا ضدقهرمان بداند. او در بسیاری از موقعیتها خودخواه، متکبر و بیملاحظه است، اما در عین حال کاریزمایی دارد که باعث میشود تماشای او سرگرمکننده باشد. الکس هاسل در این نقش عملکرد بسیار خوبی دارد و موفق شده شخصیتی را خلق کند که حتی در بدترین رفتارهایش نیز برای مخاطب جذاب باقی بماند. روپرت عملاً نماینده بخشی از طبقه مرفه بریتانیاست؛ افرادی که احساس میکنند قوانین معمول جامعه برای آنها نوشته نشده است.
دیوید تننت در نقش لرد تونی بدینگهام
در سوی دیگر رقابت، دیوید تننت قرار دارد که در نقش لرد تونی بدینگهام یکی از متفاوتترین اجراهای دوران حرفهای خود را ارائه میدهد. تونی برخلاف روپرت بیشتر بر کنترل و قدرت سازمانی تکیه دارد. او مدیر شبکهای است که نمیخواهد جایگاهش را از دست بدهد و برای حفظ آن حاضر است تقریباً هر کاری انجام دهد. تننت در این نقش وجهی عصبی، جاهطلب و گاهی مضحک از شخصیت خود نشان میدهد. همین ترکیب باعث شده رقابت میان تونی و روپرت فقط یک دعوای تجاری ساده نباشد؛ بلکه تبدیل به یک جنگ شخصیتی شود. هر دو مرد میخواهند بر دیگری غلبه کنند، اما روشهایشان متفاوت است. روپرت بیشتر با جذابیت و نفوذ شخصی جلو میرود و تونی از قدرت سازمانی، روابط و سیاست استفاده میکند.
صنعت تلویزیون؛ قلب داستان Rivals
یکی از جذابترین جنبههای Rivals 2024 این است که سریال صنعت تلویزیون دهه ۱۹۸۰ را بهعنوان میدان اصلی داستان انتخاب کرده است. در آن دوران، تلویزیون بریتانیا در حال تغییر بود و شبکههای مستقل اهمیت بیشتری پیدا میکردند. سریال از همین بستر برای نمایش رقابت بر سر مخاطب، بودجه، مجریان محبوب و قدرت رسانهای استفاده میکند. در واقع، تلویزیون در Rivals فقط محل کار شخصیتها نیست؛ بلکه ابزاری برای نفوذ و قدرت است. کسی که کنترل یک شبکه را در اختیار دارد، میتواند بر افکار عمومی، سیاست و جایگاه اجتماعی افراد تأثیر بگذارد. همین موضوع باعث میشود رقابت تونی و روپرت ابعادی فراتر از یک دشمنی شخصی پیدا کند.
فضای دهه ۱۹۸۰؛ یکی از نقاط قوت سریال
فضاسازی دهه ۱۹۸۰ یکی از مهمترین ویژگیهای بصری Rivals است. لباسها، خودروها، خانههای مجلل، مهمانیها و سبک زندگی شخصیتها همگی تلاش میکنند تصویری پرزرقوبرق از طبقه ثروتمند بریتانیا ارائه دهند. سریال عمداً در بسیاری از لحظات اغراقآمیز عمل میکند. خانههای بزرگ، مهمانیهای اشرافی، سفرهای لوکس و روابط پیچیده بخشی از دنیایی هستند که شخصیتها در آن زندگی میکنند. این فضای تجملاتی در کنار موسیقی و طراحی صحنه باعث شده Rivals هویت بصری مشخصی داشته باشد. منتقدان نیز به همین ویژگی اشاره کردهاند و سریال را اثری پرزرقوبرق و سرگرمکننده توصیف کردهاند.
روابط عاشقانه و خیانت
در کنار رقابتهای تجاری و سیاسی، روابط عاشقانه بخش مهمی از داستان را تشکیل میدهند. تقریباً هیچ رابطهای در دنیای Rivals کاملاً ساده و بدون مشکل نیست. خیانت، کشش عاطفی، حسادت و روابط پنهانی دائماً در داستان حضور دارند. این موضوع مستقیماً از سبک رمانهای جیللی کوپر میآید و سریال نیز تلاش نکرده این ویژگی را پنهان کند. در نتیجه، Rivals را نمیتوان یک درام سیاسی یا تجاری صرف دانست. سریال عمداً به سمت یک درام بزرگسالانه و پرتنش میرود که در آن عشق و قدرت دائماً با یکدیگر برخورد میکنند. البته میزان زیاد روابط جنسی و خیانت ممکن است برای بعضی مخاطبان بیش از اندازه باشد. اما برای کسانی که با سبک آثار جیللی کوپر آشنایی دارند، این موضوع بخش جداییناپذیر هویت سریال محسوب میشود.
شخصیتهای فرعی؛ دنیایی بزرگتر از دو رقیب
یکی از نکات مثبت Rivals این است که داستان فقط به تونی و روپرت محدود نمیشود. شخصیتهای متعددی در اطراف آنها حضور دارند و هرکدام بخشی از این شبکه پیچیده قدرت هستند. کامرون کوک با بازی نفسا ویلیامز، تهیهکنندهای آمریکایی است که وارد محیط مردسالار تلویزیون بریتانیا میشود. حضور او فرصتی ایجاد میکند تا سریال علاوه بر رقابت قدرت، درباره جایگاه زنان، تفاوتهای فرهنگی و ساختار مردانه صنعت رسانه نیز صحبت کند. از سوی دیگر، شخصیتهایی مانند لیزی ورکر، دکلن اوهارا و تگی اوهارا نیز هرکدام مسیر داستانی خودشان را دارند. همین تعدد شخصیتها باعث میشود دنیای سریال گسترده و زنده به نظر برسد.
فیلمنامه؛ ترکیب کمدی و ملودرام
فیلمنامه Rivals عمداً واقعگرایی خشک را کنار میگذارد و به سمت یک درام پرزرقوبرق و اغراقآمیز حرکت میکند. سریال در یک لحظه میتواند درباره یک رقابت جدی تجاری صحبت کند و چند دقیقه بعد وارد یک موقعیت کاملاً عجیب و طنزآمیز شود. همین تغییر لحن ممکن است در ابتدا غیرعادی به نظر برسد، اما بهتدریج تبدیل به بخشی از جذابیت اثر میشود. منتقدان نیز روی همین ویژگی تأکید داشتهاند؛ Rotten Tomatoes فصل اول را اثری با کمدی گزنده، داستانگویی اغراقآمیز و شخصیتهای پرتنش توصیف کرده و فصل اول در این سایت امتیاز ۹۵ درصد از منتقدان و ۸۹ درصد از مخاطبان دریافت کرده است.
آیا سریال Rivals واقعاً ارزش تماشا دارد؟
اگر به درامهای بریتانیایی، داستانهای پر از رقابت، روابط عاشقانه، سیاست، ثروت و شخصیتهای خاکستری علاقه دارید، Rivals یکی از گزینههای جذاب سال ۲۰۲۴ است. این سریال برای مخاطبی ساخته نشده که به دنبال یک داستان کاملاً واقعگرایانه و آرام باشد. Rivals از ابتدا میخواهد اغراقآمیز، جسور و سرگرمکننده باشد. در مقابل، اگر با داستانهایی که پر از روابط عاشقانه، خیانت، رسوایی و شخصیتهای ثروتمند و بیپروا هستند ارتباط برقرار نمیکنید، احتمالاً فضای سریال برایتان بیش از اندازه شلوغ خواهد بود.
جمعبندی نقد سریال رقبا
سریال Rivals 2024 (رقبا) اقتباسی جسورانه از رمان جیللی کوپر است که با قرار دادن داستان در بریتانیای دهه ۱۹۸۰، تصویری پرزرقوبرق از رقابت قدرت، ثروت، رسانه و روابط انسانی ارائه میدهد. تقابل روپرت کمپبل-بلک و لرد تونی بدینگهام ستون اصلی داستان است و بازی الکس هاسل و دیوید تننت یکی از مهمترین دلایل جذابیت سریال محسوب میشود. در کنار آنها، شخصیتهای متعدد دیگری نیز وارد داستان میشوند و باعث میشوند رقابت اصلی به روابط خانوادگی و عاشقانه گستردهتری کشیده شود.
Rivals شاید یک سریال کاملاً واقعگرایانه یا ظریف نباشد، اما دقیقاً به دلیل جسارت، اغراق و بیپرواییاش سرگرمکننده است. سریال از قدرت، پول، عشق، خیانت و جاهطلبی استفاده میکند تا دنیایی بسازد که در آن تقریباً هر شخصیت چیزی برای پنهان کردن دارد. در نهایت، اگر به دنبال یک سریال بریتانیایی بزرگسالانه، پرتنش و سرگرمکننده هستید که فضای دهه ۱۹۸۰، رقابتهای کاری، روابط پیچیده و بازی قدرت را با هم ترکیب کند، Rivals انتخاب بسیار خوبی است.
